Marietje C.

Marietje kwam van de grote stad,
Bij ons in de straat wonen.
Naar ’t schijnt had ze al veel jongens gehad,
En nu, nu ging ze mij iets tonen.

Ze nam me mee naar het grote bos,
Ze zei dit is het kijken waard.
Ze knoopte toen haar bloesje los,
Ja daarin was ze heel vervaard.

Refrein:
Marietje zei: Aankomen mag, dat kost je dan wel 100 frank
Marietje zei: Aankomen mag, maar doe het (doe het) wel, een beetje voorzichtig.

Aldus startte zij met haar bordeel,
Je kon er vele vrouwen vinden.
De mannen van de straat, die kwamen er veel,
En lieten zich daar op bed vastbinden.

Marietje voldeed aan ieders wens,
En daarmee deed ze gouden zaken.
De klanten kwamen zelfs van over de grens,
En gingen terug naar huis, met rode kaken.

Refrein:
Marietje zei: Aankomen mag, dat kost je dan wel 1000 frank.
Marietje zei: Aankomen mag, maar doe het (doe het) wel, een beetje voorzichtig.

Nu 50 jaren later is Marietje oud,
Ze zit nu in het bejaardentehuis.
En toch laten haar de mannen niet koud,
Neen dat is daar helemaal niet pluis.

De knullen staan nog altijd in een lange rij,
Oud maar toch nog steeds gezond.
En marietje maakt nog al die venten blij,
Zwart of bruin of rood of blond.

Refrein:
Marietje zei: Aankomen mag, dat kost je dan wel 1000 je vals gebit.
Marietje zei: Aankomen mag, maar doe het (doe het) wel, een beetje voorzichtig.

TERUG