Franske Peeters

Met de fiets in de handen geboren,
nu rijdt hij koersen rond de kerktoren.
spurten voor een premie en een foto in de krant,
Rijdt Franske koersen in heel het land.
Voor de wedstrijd de benen epileren.
Dat is wel koud, maar dat kan hem niet deren.

Refrein:
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske Peeters weet niets beters
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske, Franske, Franske, Franske,... Peter-us.

Het was op die koers dichtbij Lanaken,
Zijn benen raakten tussen de spaken.
Franske kwam ten val met z’n hoofd tegen de grond.
Hij was toen toegetakeld, een beetje blauw en bont.
Moedig als hij was, wou hij niet van stoppen weten,
Franske trainde verder en iedereen zag hem zweten.

Refrein:
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske Peeters weet niets beters
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske, Franske, Franske, Franske,... Peter-us.

Geef onze Frans die kans, waar hij recht op heeft.
Geef onze Frans die kans, nu hij nog leeft.

Als prof reed hij ook mee naar Alpe d’Hues.
En daar kende hij een groot succes.
Franske reed naar boven, kwam aan als nummer 1,
De plaatselijke schonen poseerden rond hem heen.
De roem van Franske was slechts een korte story,
Enkel nog een foto getuigt van die glorie.

Refrein:
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske Peeters weet niets beters
Franske Peeters vreet de kilometers
Franske, Franske, Franske, Franske,... Peter-us.

TERUG